جذابیتی که آهنگ های بیکلام واسم دارن رو
هیچ آهنگی نداره
بخصوص که ترکیبی از ویالون و پیانو باشه
...
محاله بیکلام گوش بدم و از دنیای اطرافم پرت نشم توی دنیای خیالاتم...
بعضی وقتا این پرت شدن بغض میاره
بعضی وقتا یه غم تلخ قشنگ
یا حتی یه لبخند برای آنچه بر وی گذشته
بالا و پایین شدن نت ها زندگی مو میاره جلو چشام
من این تلخی رو دوست دارم
بقول استادم هیچ وقت هیچی فراموش نمیشه
فقط بار هیجانی و عاطفیش کم میشه
+امشب تا بیدارم دلم میخواد فقط بیکلام گوش بدم... دلم و گوشم صدای هیچ انسانی رونمیخواد...