قبلنا وقتی یکی بعد از مدتها بهم پیام میداد یا تماس میگرفت ناراحت میشدم
چون همه شون یه جایی کارشون گیر بود و میخواستن مشاوره بگیرن و حالشونو خوب کنم
منم میگفتم مگه من آدم نیستم؟چرا موقع گرفتاریاشون یادم میفتن؟
اما الان نظرم عوض شده
میگم همین ک یکی توی مشکلی میفته و من جز گزینه های کمک بهش توی ذهنش اومدم و بهم اعتماد کرده و اسرارشو گفته و پناه میخواد بد ک نیست، خوبم هست
چرا باید ناراحت بشم؟